بیماری-MS-

بیماری ام اس آیا کشنده و خطرناک است؟!

بیماری ام اس (MS) یک بیماری خود ایمنی است و به دلیل  ناتوانی مغز و نخاع (سیستم عصبی مرکزی) ، ایجاد می شود.. در  این بیماری، سیستم ایمنی بدن به محافظ های رشته عصبی جمله می کند و سبب ایجاد مشکلات ارتباطی بین مغز و سایر راه های ارتباطی بدن می شود.  با گذر زمان و پیشرفت این بیماری، سبب آسیب دائمی به مغز و اعصاب می شود.

جهت آگاهی بیشتر درباره علت بروز ام اس، علائم آن و چگونگی پیشگیری از این بیماری، تا انتهای مقاله با ما باشید. دکتر شهاب کمالی متخصص مغز و اعصاب، توضیحاتی در این زمینه داده اند.

آشنایی با بیماری ام اس یا مولتیپل اسکلروزیس (MS)

بیماری ام اس یک بیماری ناتوان کننده مغز، نخاع و اعصاب است.  در این بیماری، سیستم ایمنی بدن، بدن را دشمن دانسته و سیستم عصبی مغز و نخاع (سیستم عصبی مرکزی بدن) حمله می کند و سبب ایجاد اختلال در فرآیند کار مغزی می شود.

سیستم عصبی بدن از میلیون ها عصب تشکیل شده است. اطراف این عصب ها، محافظ غلاف میلین تشکیل شده اند و از تداخل اعصاب با هم جلوگیری می کنند، همچنین وظیفه انتقال پیام بین مغز و بدن دارند.. در بیماری ام اس، سیستم ایمنی بدن به محافظ میلین( که ماده ای چرب مانند است) حمله کرده و سبب ایجاد اختلال در انتقال پیام در سیستم مغز و اعصاب بدن می شود. در نهایت مغز کنترل بدن را، از دست می دهد.

MS
علت مبتلا شدن به بیماری ام اس

علل بروز بیماری ام اس

سوال بسیاری از مردم اینست که چطوری دچار ام اس می شویم؟ متاسفانه هنوز علت دقیق بروز این بیماری مشخص نشده است. اما فاکتورهای مهم و مختلفی در بروز این بیماری موثر است. فاکتورهایی چون:

  • عفونت هاي ويروسي
  • مسموميت
  • سيگار
  • چاقي دوران كودكي
  • كمبود ويتامين  
  • رژیم غذایی ناسالم
  • ژنتیک

 تاثیر ژنتیک در ابتلا به بیماری ام اس بسیار کم است. در صورتی که سیستم ایمنی بدن فرد از نظر ژنتیکی ضعیف باشد، تحت تاثیر عوامل محیطی و فاکتورهای فوق، فرد مبتلا به بیماری ام اس می شود. بین دوقلوها، یک قل مبتلا به ام اس شده و دیگری نشده و این به معنای عدم تاثیر مستقیم ژنتیک در ابتلا به این بیماری است.

بیشتر بخوانید: درمان بیماری ام اس چگونه است؟

عوامل موثر در افزایش ریسک ابتلا به بیماری ام اس

در کنار عوامل محیطی و فاکتورهای فوق، وجود فاکتورهای دیگر، احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند.

سن: احتمال ابتلا به این بیماری در بازه سنی ۵۰ -۲۰ شایع تر است.

جنسیت: در صد ابتلا به این بیماری در خانم ها بیشتر از مردان است.

ژنتیک:  ژنتیک تاثیر مستقیم در ابتلا به این بیماری ندارد، اما در افرادی که سابقه خانوادگی ام اس دارند، 2-3 درصد احتمال ابتلا به ام اس وجود دارد.

عفونت ویروسی:  بعضی از بیماری های ویروسی با اینکه درمان می شوند، اما ویروس روی سیستم ایمنی بدن اثر گذاشته و سبب تضعیف سیستم ایمنی بدن می شوند. مثال ویروس اپستین بار، سبب افزایش مونوسیت های خون شده و در نهایت سبب ابتلا به بیماری ام اس می شود.

چاقی در دوران نوجوانی: اگر در نوجوانی چاق هستید، احتمال ابتلا به این بیماری در بزرگسالی بیشتر است.

استعمال دخانیات: در افراد سیگاری، احتمال ابتلا به ام اس، 2 برابر بیشتر از بقیه است.

علائم-بیماری-ام-اس
اینفوگرافیک علائم بیماری ام اس

علائم بیماری ام اس

علائم بیماری ام اس غیر قابل پیش بینی است. نوع علائم و شدت آن در افراد، متفاوت است. بعضی از افراد مبتلا حس خستگی و بی حسی داشته، بعضی دیگر علائمی چون کاهش عملکرد مغز و کاهش بینایی دارند. در ادامه علائم رایج بیماری ام اس گفته شده است. این علائم عبارتند از:

اختلال در حافظه

بعضی از افراد مبتلا به ام اس در یادآوری وقایع، تفکر و تمرکز دچار مشکل می شوند. به بیان دیگر سرعت تفکر آنها کند شده و دچار مشکلاتی چون عدم توجه و کمبود حافظه می شوند. ولی شدت این بیماری کم بوده و فرد توانایی به یاد آوردن کارهای روزانه خود دارد.

اختلال گفتاري

این بیماری سبب ایجاد اختلال در گفتار شده و فرد نمی تواند کلمات را به طور کامل بیان کند. بریده بریده، همراه با مکث های طولانی صحبت می کنند.

اختلال بینایی

ام اس در عصب های بینایی اثر گذاشته و سبب دوبینی، اختلال در دید، درد چشم، کور رنگی، تاری دید و در شرایط پیشرفته از دست دادن قدرت بینایی می شود.

مشکلات جنسی

ام اس بر عملکرد جنسی افراد اثر گذاشته و به دلیل بروز عواملی چون خشکی واژن در زنان، عدم نعوذ و زود انزالی در مردان، باعث کاهش میل جنسی می شود.

بیشتر بخوانید: درمان آلزایمر با چه روش هایی ممکن است؟

ضعف و گرفتگی عضلانی

اسپاسم ها و گرفتگی عضلات در 40 درصد بیماران از علائم اولیه این بیماری است. با شدت پیشرفت این بیماری، 60 درصد از افراد دچار این عارضه می شوند. اسپاسم عضلات بیشتر در دست ها و پاها ایجاد شده و  دردناک است.

احساس گزگز یا لرزش

باعث سوزن سوزن شدن، لرزش و بی حسی اعضای مختلف بدن در دست، پا یا کل بدن می شود، بگونه ای که فرد در انجان فعالیت روزانه خود، دچار مشکل می شود.

خستگی و ضعف

خستگی مزمن و ضعف بدون دلیل در 80 درصد از مبتلایان به این بیماری وجود دارد.

اختلال در تعادل و سرگیجه

عدم تعادل، سرگیجه و عدم هماهنگی بین اعضای بدن، باعث کاهش توانایی حرکتی افراد مبتلا می شود.

اختلال در عملکرد مثانه و روده

 اختلال  در عملکرد مثانه و روده از علائم شایع این بیماری است و در 80 درصد از افراد مبتلا به بیماری ام اس وجود دارد. این اختلال سبب تکرر ادرار، احساس اضطرار شدید در ادرار کردن و عدم توانایی در نگه داشتن ادرار است.

در صورت مشاهده هر کدام از علائم فوق، بدون نگرانی در اولین فرصت به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.

تشخیص-بیماری-ام-اس
تشخیص بیماری ام اس براساس علائم آن

تشخیص بیماری ام اس  (Multiple sclerosis)

بهترین راه تشخیص بیماری ام اس،  معاینه فیزیکی و بررسی علائم فرد است. متخصص مغز و اعصاب از روش های دیگری جهت بررسی و تشخیص این بیماری استفاده می کند. روش هایی چون:

معاینه عصبی

بررسی عملکرد و اختلالات عصبی فرد، توسط پزشک

معاينه چشم

براي بینایی، اختلال دید و بینایی فرد، همچنین بررسی سایر مشکلات بینایی فرد

تصوير برداري با تشديد مغناطيسي (MRI)

تست ام آر آی (MRI)، یک تست تصویربرداری و بهترین روش تشخیص، بیماری ام اس است.

كشيدن مايع نخاعي (پونکسیون کمری)

نمونه برداری از مایع اطراف مغز و نخاع، جهت تشخیص بیماری

آیا امکان پیشگیری ابتلا به بیماری ام اس وجود دارد؟!

به دلیل آنکه هنوز علت دقیق برای ابتلا به  این بیماری مشخص نشده است، روش مطمئنی و دقیق جهت پیشگیری از بروز این بیماری وجود ندارد، صرفا با رعایت مواردی می توان، ریسک ابتلا به این بیماری را کاهش داد. در ادامه روش های موثر در کاهش احتمال ابتلا به این بیماری گفته شده است. روش های چون:

مصرف مکمل های دارویی:

مصرف مکمل هایی چون داروهای حاوی ویتامین دی و امگا3، جهت حفظ سطح ویتامینD بدن، احتمال ابتلا به این بیماری را تا حد زیادی کاهش داده است.

**طی بررسی های پزشکی، احتمال ابتلا در افرادی که مادر آن ها در اوایل بارداری کمبود ویتامین D داشتند، 90 درصد است.**

عدم مصرف دخانیات:

سیگار کشیدن احتمالا ابتلا به ام اس را، در حد قابل توجهی افزایش می دهد. با ترک سیگار، ریسک ابتلا به این بیماری در خود را کاهش دهید.

کاهش وزن:

در صورتی که چاق هستید، لاغر شوید. چاقی احتمال ابتلا به بیماری ام اس را افزایش می دهد.

ورزش کردن:

ورزش کردن و داشتن تحرک، احتمال ابتلاا به این بیماری را کاهش می دهد، همچنین در صورت ابتلا، روند پیشرفت بیماری را کند می کند.

عمر بیماران ام اس

عمر بیماران ام اس اصلا قابل پیش بینی نیست. حدود 10 تا 15 درصد افراد مبتلا، دچار حمله عصبی می شوند.

مورد مهم در این باره اینست، که اگر فرد پس از ابتلا، سال ها رو به بهبود باشد، بیماری در این فرد، آینده خوبی دارد.

نتیجه گیری:

بیماری ام اس یک بیماری خود ایمنی است. در این بیماری سیستم ایمنی بدن به سیستم عصبی مرکزی حمله می کند.

متاسفانه علت دقیق بروز این بیماری مشخص نشده است، اما عوامل چون ژنتیک و عفونت های ویروسی بر بروز این بیماری موثر است.

ژنتیک تاثیر مستقیمی در ابتلا به این بیماری نداشته و صرفا یک زمینه برای ایجاد بیماری، فراهم می کند.

اختلال در بینایی، گفتاری، حرکتی و مثانه از علائم رایج این بیماری است.

شدت و نوع علائم در افراد مبتلا، متفاوت است.

رعایت عواملی چون مصرف امگا 3، ویتامین دی، قرص منیزیوم و سایر مکمل ها، ورزش کردن و عدم مصرف دخانیات احتمال ابتلا به این بیماری را کاهش می دهد.

متخصص مغز و اعصاب با روش هایی چون معاینه بینایی، عصبی و تست ام آر آی اقدام به تشخیص می کند.

سوالات متداول

آیا بیماری ام اس کشنده است ؟

خیر. ولی اگر به موقع درمان نشود، سبب بروز اختلالات منجر به مرگ می شود.

مطالب مرتبط

فهرست محتوا
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *